روايت دست اول از جنايت آمريكا در مخوفترين زندان دنيا
« نه حق حرف زدن داشتم، نه حق خوابیدن، نه حق حرکت.
لحظه ورودم؛ اسمم فراموش شد و شدم عدد ششصد و نودو پنج. میزبان مخوف من؛
مکانی بود که، گرما در آن بیرحمانه بیداد میكرد و پشههای مزاحم تنها
میزبان همیشگی هستند.
شاید همه ما میخواستیم آن پرواز هرگزبه مقصد نرسد.من درحالی به سخت
ترین ندامتگاه دنیا منتقل می شدم.که هیچ جرمی نداشتم و حتی فردی که از قوه
قضایی آمریکا آمده بود با بررسی پروندهام، نوید آزادیام را داده بود.اما
ظاهرا اقامت در جهنم سوزان، در داستان زندگیام نوشته شده بود.
روزنامه
تهران امروزدر گفت وگویی با عنوان "روايت دست اول از جنايت آمريكا در
مخوفترين زندان دنيا " به بیان ناگفتههاي زنداني شيعه از گوانتانامو
پرداخته است: